Przygotowanie pary małżeńskiej do zharmonizowanej współpracy obojga małżonków podczas aktu rodzenia.

Poród jest złożonym, dynamicznym procesem fizjologicznym, który może przebiegać nieprawidłowo i stwarzać niebezpieczeństwo dla życia matki i dziecka.

Przygotowanie pary do porodu jest ważnym czynnikiem wpływającym na jego prawidłowy przebieg. Wpływając na sposób rodzenia dziecka kształtujemy jego przyszłość.

Poród jest procesem psychosomatycznym, a więc wszelkie emocje z nim związane, zarówno negatywne jak i pozytywne bardzo wyraźnie wpływają na jego przebieg.

Pojawienia się i nasilenie skurczów macicy jest uwarunkowane wydzielaniem oksytocyny przez tylny płat przysadki mózgowej. A na poziom wydzielanej oksytocyny ma wpływ stan emocjonalny kobiety rodzącej. Im kobieta jest bardziej zrelaksowana i czuje się bezpieczniej, tym skurcze są bardziej efektywne. Taki stan najłatwiej uzyskać w przyjaznej „domowej” atmosferze oraz przez udział osoby bliskiej podczas porodu. Aby para dobrze się przygotowała do porodu rodzinnego powinni razem uczestniczyć w zajęciach szkoły rodzenia. Program szkoły dla rodziców ukierunkowany jest na ekologiczną prokreację, gdzie w centrum uwagi pozostaje przygotowanie pary do porodu naturalnego-rodzinnego.

Szkoła rodzenia starannie przygotowuje oboje rodziców do urodzenia dziecka w zgodzie z naturą i z pełnym wykorzystaniem uzdolnień i sił jakimi dysponuje organizm kobiety, przez kształtowanie umiejętności świadomego, czynnego i sprawnego prowadzenia porodu.

Aktywne rodzenie wynika z naturalnych, instynktownych zachowań kobiety rozumiejącej własne ciało. Pary uczestniczące w kursie przygotowującym do porodu winny wiedzieć, że poród aktywny nie oznacza jedynie fizycznej aktywności, ale także możliwość podejmowania decyzji co do warunków przebiegu porodu.

Położna przygotowująca pary w czasie ciąży, uświadamia im, że poród powinien przebiegać naturalnie, spontaniczne, zgodnie z wolą kobiety, dając jej możliwość pełnej kontroli nad własnym ciałem. Przekonuje, że poród naturalny stwarza optymalne warunki dla dziecka, przez zmniejszenie prawdopodobieństwa wystąpienia powikłań z zakresu ingerencji analgetycznej, zabiegowej i operacyjnej. Kobiety zostawione same sobie podczas porodu podświadomie wiedzą jak się zachować. Prawie zawsze wybierają pozycje wertykalne (stanie, kucanie, siedzenie, klęczenie), a także odczuwają potrzebę ruchu, który w oczywisty sposób pomaga radzić sobie z bólem.

Podczas zajęć w szkole rodzenia przyszli rodzice mają możliwość zapoznania się z pozycjami wertykalnymi proponowanymi podczas porodu oraz udogodnieniami położniczymi takimi jak: worek sacco, duża piłka czy krzesło porodowe, a także sprawdzenia wybranych pozycji wertykalnych przed porodem, co zwiększa szansę na to, że będą one wykorzystane w czasie porodu. Podczas zajęć przyszły ojciec dostaje praktyczne rady dotyczące jego zadań przy porodzie:

  • Ciągła obecność przy żonie (jest osobą wspierającą, a nie towarzyszącą)
  • Obserwacja nadchodzących skurczów oraz określenie częstości skurczów macicy (zegarek ważny przyjaciel)
  • Osłuchiwanie tętna dziecka
  • Masaż okolicy krzyża rodzącej
  • Umożliwienia rodzącej przyjęcia najdogodniejszej pozycji (służy siłą fizyczną)
  • Kontrola nad wyznaczonym torem oddychania
  • Dbanie o odpoczynek między skurczami, odpępnienie noworodka.

Ojciec musi znaleźć balans pomiędzy okazywaniem współczucia, a zachęcaniem do zmagań ze skurczami.

Udział męża przy porodzie ma korzystny wpływ na samopoczucie rodzącej, rozładowanie napięć. Najlepsze efekty przynosi pomoc partnera, który uczestniczył w zajęciach szkoły rodzenia. Jest to bowiem miejsce, gdzie ojcowie mogą porozmawiać o swoich lękach i niepokojach, co pomaga im lepiej zrozumieć partnerkę.
Dopuszczenie ojca do  aktywnego udziału w porodzie ma na celu umożliwienie mu przeżywania radości ujrzenia jak dziecko przychodzi na świat. Ojciec wówczas poznaje wysiłek matki podczas porodu, sam czynnie jej pomaga i staje się pośrednikiem między rodzącą , a położną i lekarzem. Do pełnienia tej funkcji usposabia go to, że zna dobrze organizm rodzącej, jej reakcje i gesty. Najważniejszymi i najczęstszymi motywami wyboru porodu rodzinnego jest potrzeba psychicznego wsparcia oraz zwiększenie poczucia bezpieczeństwa. Zaobserwowano, ze przyszli ojcowie w czasie porodu koncentrują się na tym czy przebieg skończy się szczęśliwie dla matki i dziecka, w drugiej  zaś kolejności myślą o tym, ile cierpień musi znieść kobieta w życiu.

Przeciwnicy porodów rodzinnych często wysuwają argumenty, iż mężczyzna z racji uwarunkowań biologicznych jest niezdolny do uczestniczenia w porodzie oraz, że krwawy obraz porodu jest zbyt szokujący dla mężczyzny, a całe doświadczenie może negatywnie wpłynąć na trwałość więzi między partnerami. Argumenty te jednak nie wydają się być przekonujące, mężczyźnie oszczędzona jest większość  krwawych widoków. Poza tym ojciec przecież nie jest ciekawskim obserwatorem. Ma do wykonania zadania wymagające zaangażowania i koncentracji, jest zbyt zajęty, aby dodatkowo zajmować się „podglądaniem”. Z reguły mężowie wypełniają swoje funkcje w sposób poważny, opanowany i odpowiedzialny. Poród nie jest dla nich dramatycznym przeżyciem i nie sposób nie zauważyć pozytywnego wpływu tego wspólnie przeżytego doświadczenia na rozwój dojrzałego  i świadomego ojcostwa.

Kobiety, które uczestniczyły w zajęciach  szkoły rodzenia słabiej odczuwają ból, lepiej sobie z nim radzą. Realistyczne podejście do porodu, umiejętność relaksowania się, pozytywna atmosfera zmniejszają próg odczuwania bólu.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Blog. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.